These are the days of our lives

Það voru undur og stórmerki í lífi örvæntingarfullu húsmóðurinnar okkar síðasta sunnudag þegar hún hélt líklega síðasta barnaafmæli ævi sinnar. 

Barnið er orðið táningur og það er hugsanlegt að hún kríi út líka afmælisboð á næsta ári en það er fermingarárið og hugsanlega lætur hún sér það nægja. Allavega. Mér reiknast til að ég hafi haldið um 40 barnaafmæli fyrir börnin mín. Þetta er alltaf meira en að segja það og streitustigið oft ansi hátt síðustu tvo tímana fyrir veislu. Mig minnir að það hafi verið í fyrra eða þar á undan sem ég var slöpp og orkustigið var í lágmarki. Það var erfitt.

Ég man að það var ansi stórt og mikið fyrir mig þegar ég þurfti ekki lengur að sækja á leikskólann kl 16. Það var svo yfirgnæfandi hlutur af lífinu í 15 ár að þurfa alltaf að sækja á þessum tíma. 

Vikan var fræðandi. Byrjaði hana vel úthvíld og til í allt þegar ég henti vanhugsuðu skíti inn á Bluesky (eins og Twitter) varðandi borgarlínuna og allt varð vitlaust (eða svoleiðis.) Get sjálfri mér um kennt því ég gat sagt mér að það að segjast ekki vilja borgarlínu félli illa í kramið hjá vinstra fólki. Ástæðan er algerlega sjálfselsk því að þó að Miklubrautargöng hljómi skynsamlega og vel þá gerir sjálf framkvæmdin það ekki þar sem ég bý við Miklubraut. Hef sjaldan kynnt mér málin eins vel fyrir kosningar og núna og rýndi vel í það sem flokkarnir leggja áherslu á í samgöngumálum. 

Veit núna að borgarlínan og Miklubrautargöng eru alls ekki sami hluturinn. Henti vanhugsaða skítinu fyrst inn og kynnti mér málin svo í framhaldi af því. Borgarlínan hljómar mjög vel og hlutar hennar eiga vissulega rétt á sér en með henni er vissulega verið að þvinga fólk úr bílunum og ég skil vel að það gangi ekki fyrir alla.  

Endaði á að kjósa Framsóknarflokkinn í fyrsta skiptið á ævinni enda er Einar með fæturnar á jörðinni og er í miðjunni en ekki galhoppandi til hægri eða vinstri með einhverjar öfgar. Það má endurskoða allt og hlusta á það sem fólkið vill. Það má til dæmis bakka með áformin á Suðurlandsbraut og svo framvegis.

Hápunktur vikunnar var í gær þegar ég sveif um hjólastígana á nýja rafmagnshjólinu mínu alla leið út á Álftanes. Það bæði frelsandi og gaman. Fann til mín þegar ég var stundum á miðri götu svífandi niður hana. Já eða upp sem var auðvitað lítið mál með því að ýta á turbo;)

Lágpunktur vikunnar á mánudagsmorguninn þegar ég var miður mín vegna viðbragðanna við vanhugsaða skítinu. Það voru tvær konur sem settu athugasemdir inn. Hvort það vægi virkilega þyngra (geðheilsan mín) en bættar samgöngur fyrir alla á höfuðborgarsvæðinu. 

Var eiginlega miður mín vegna þessa alla vikuna og hlakka til að komast úr þessari borg óttans á eftir með góðum konum.

Namaste.

Mjög athyglisverð ...

 ... helgi að baki.

Ég var eiginlega vikuna að jafna mig eftir helgina. Kannski ekki alveg. En samt. 

Fór í svo athyglisvert matarboð/sextugsafmæli á laugardagskvöldið í Njarðvík að ég er ennþá að hugsa um það. Þær voru svo skemmtilegar Sigga frænka hans Svans og Eva vinkona hennar. Konur rétt rúmlega þrítugar. Eva var sérstaklega skemmtileg og kom skoðunum sínum svo fallega til skila. Enn og aftur hitti ég manneskju sem finnst cacao seremóníur harkalega glataðar og jóðlið í kringum það fáránlegt og meðaumkunnarvert. 

Það kemur mér svo mikið á óvart hvað margir, liggur við, hata eitthvað svona. Svo sterk mótstaða. Ég skil það ekki. Þar sem ég hef áður verið stimpluð sem djúpt sokkin í cacao-ið ákvað ég að þegja bara. Brosti reyndar og hafði ótrúlega gaman af þessum litríka karakter sem jú fer í svett en þolir ekki jóðlið í kringum það. Fékk mér smá rauðvín með Óla og Þurí og mætti svo vel stemmd í 3ja ára afmælið hans Styrmis Orra á sunnudeginum.

Hvað þessi strákur er fallegur og flottur. Hann krúttaði yfir sig í spiderman búning sem hann fékk í afmælisgjöf þar sem hann setti sig í stellingarnar og já, gríðarlega vel heppnað afmæli. Sólin var með okkur og hægt var að vera út á palli og í garðinum hjá foreldrum Katrínar. Dásamlegt. 

Vikan var skrítin vegna þess að Guðrún Halla var ekki heima. Hún var í Vatnaskóg með árganginum sínum (7.bekk) svo það var tómlegt í kotinu og mamman saknaði dóttur sinnar. Hún vill halda upp á fjölskylduafmælið sitt á sunnudaginn en eins og alltaf í maí er óvíst með mætingu á fólkinu. Skil það nú bara ágætlega reyndar. Er líka óviss hvað komast margir fyrir í "nýju íbúðinni" svo þetta kemur bara allt saman í ljós. 

Hápunktur vikunnar var á miðvikudaginn þegar ég átti góðan dag. Fór og hitti atvinnulífstengil í Virk í fyrsta skiptið. Núna á að skófla manni út á vinnumarkaðinn. Er samt þarna út ágúst nema ég fái vinnu fyrr. Kem til með að hitta hana vikulega svo núna fer nú eitthvað að gerast kannski. Væri ótrúlega sátt með að vera komin með eitthvað sem mér líður vel með fyrir haustið.

Lágpunktur vikunnar var í gær þegar ég var eitthvað lítil í mér. Það rættist samt úr deginum og ég fór til kíró á nýjan stað og yogað mitt sem alltaf bjargar öllu. Haldreipi mitt í lífinu ef ég á að vera mjög dramatísk. Núna erum við í yoganu svo mikið að spá í kosningamiðstöðinni sem er komin tímabundið á jarðhæðina í Skipholtinu. Viðreisn. Þar sem Gummi og Talya fylgjast lítið með fréttum og samfélagsmiðlum eru þau að spyrja okkur hvað þessi flokkur stendur fyrir. 

Það eru reyndar stórfurðulegar og drastískar breytingar í mínum pólitíska haus. Eitthvað sem ég myndi seint viðurkenna fyrir öðrum og kemur sjálfri mér mikið á óvart. 

Vil ekki tala um það.

Namaste.

Aftur..

 .. rugluðu frídagar mig. 

Jú, það var föstudagur í gær en það var frídagur. Ætli mér líði ekki þá eins og sé laugardagur. Fyrst það var 1.maí skilaði ég inn uppfærðu skjali til bókarans varðandi nuddið og bara steingleymdi að blogga. 

Þessi helgi er frekar annasöm sem er nú bara hressandi. Sextugs afmæli í kvöld hjá flottri mágkonu og fjölskyldunni hennar. Það segir svo margt um fólk þegar manni líður vel með því og þau eru þannig. Gulls ígildi. Elsku Styrmir minn verður 3ja ára á morgun sunnudaginn 3.maí. Það var handboltamót þessa helgi líka sem mér fannst á tímabili dáldið mikið af því að ég var á Ormstungu í Þjóðleikhúsinu líka á fimmtudagskvöldið með Óla mínum. Það bætti ekki úr skák að það gekk ekkert sérstaklega vel hjá stelpunum og það endaði með tapi í öllum leikjum. Það getur verið erfitt. 

Guðrún Halla er frekar svekkt með okkur foreldrana að vera ekki búin að kaupa Vals fatnaðinn fyrir mótið í sumar. Það er bara frekar mikið álag heima. Varð hugsað til Hliðsness í nótt þegar götuhreinsibíll vakti mig. Það er stundum mikil veisla að sofa beint upp við Miklubraut. Mikið um mótorhjól 1.maí til dæmis. Ef ég væri í Hliðsnesi væri ekki álag og svo sannarlega enginn götuhreinsibíll um miðja nótt. 

Samt langar mig ekki beint til að flytja í úthverfin. Frekar svona fá frí frá borgarlífinu stundum. 

Svo er pökkun fyrir Vatnaskóg beint eftir afmælið á morgun. Það verður svo skrýtið að hafa enga Guðrúnu Höllu í nokkra daga. 

Það var mjög gaman á mæðginadeiti með Óla mínum. Við fórum á Caruso sem við komumst að að er ítalskur staður. Auðvitað. Ormstunga var svo ævintýri út af fyrir sig:) Vorum á aftasta bekk sem setti smá strik í reikninginn. Hefði viljað sjá sýninguna í betra návígi. Það er líka alltaf smá vonbrigði þegar búið að hrósa sýningu í hástert. Hún sé einfaldlega ÆÐI. Væntingarnar eru þá kannski of háar. Eitthvað svoleiðis. 

Namaste.

Þessi vika...

 ... flaug áfram. Flaug.

Ringlaðist vegna frídagsins í gær. Rauður dagur á fimmtudegi. Fattaði einhvern veginn ekki að það væri föstudagur í dag og bloggaði þess vegna ekki í morgun. Þetta var virkilega góður frídagur í gær. Sumardagurinn fyrsti. Fann sterkt hvað allir voru í góðu skapi og eru ennþá í dag. Fólk brosir og brosir til mín. Mikið gaman, mikið fjör. Fór í Sundhöllina í gær og þar var stemmning. Það opnaði ekki fyrr en kl 11 og við vorum nokkur sem biðum kurteis fyrir utan. Starfsmaðurinn sem kom út var svo hress. Kona komin í sumarmúnderinguna; stuttbuxur og bleikan bol. Allir brosandi og slakir og sáttir í sundi. Fann líka þegar ég fór í Laugar áðan að allir voru í góðu skapi og brosandi. 

Allt svo leikandi létt:)

Vikan var eins og rússibani. Dáldið eins og kona á breytingarskeiðinu. Maður veit ekki alveg hvar maður hefur hana. Var leikandi létt fyrrihlutann svo kom dýfa á miðvikudeginum þegar ég var að fara í atvinnuviðtal eða svoleiðis. Vissi að um væri að ræða líklegast kvöld- og helgarvinnu. Það var kannski þess vegna sem ég var kvíðin. Ekki alveg tilbúin til að fórna kvöldunum og helgunum. Var í rauninni fegin þegar kom í ljós að þetta var ekki match. Þetta var swipe left. Passaði bara ekki og var ekki það sem ég hélt að þetta væri. Hélt að þetta væri dvalarheimili en þetta er eitthvað annað. Þær sáu líka að ég myndi ekki passa þarna inn. 

Hápunktur vikunnar var þegar ég var loksins búin að jafna mig á miðvikudaginn eftir viðtalið og ákvað að bjóða grasekklinum bróður mínum heim í rauðvín og grill. Það var gott og gaman að fá þá feðga Tryggva og Óðinn Pind í heimsókn. Þeir eiga heima hinum megin við götuna svo auðvitað! Konan hans er í Víetnam um þessar mundir á vegum EFTA nefndarinnar. Frekar svalt. 

Lágpunktur vikunnar var þennan sama dag, miðvikudag þegar ég var bara hrædd lítil mús á leiðinni í atvinnuviðtal. Hef ekki verið á vinnumarkaðnum í nokkur ár núna og er orðin eitthvað lítil í mér. Veit ekki einu sinni hvort ég höndli 100% vinnu. Held bara alls ekki svo ég er svona frekar að leita að 40% vinnu eða eitthvað. Leiðinlegt að finna fyrir kvíða. Ansi langt síðan síðast. Var að reyna að sjá fyrir mér að mæta á helgarvakt kl 08 þegar ég kemst ekki einu sinni í yoga kl 10 á laugardagsmorgnum. 

Hvað get ég sagt? Við erum B týpur og finnst gott að vakna í rólegheitunum um helgar. Engan asa. Finnst til dæmis óbærilegt að mæta með Guðrúnu Höllu á handboltamót um kl 09 svo ... já.

Konan er ennþá frjáls. 

Eða svoleiðis.

Namaste.

Beverly hills 90210

Mig rak í rogastans þegar Jón Brynjar bróðir sendi mér sms um að Beverly hills 90210 unglingaþættir lífs míns væru komnir á Sjónvarp Símans. 

Er í gegnum árin búin að leita að þessum þáttum alls staðar, á öllum streymisveitum með engum árangri. Loksins. Takk kærlega Sjónvarp Símans! Það er svo skrýtið að mér finnst eins og þessir þættir hafi gerst í gær. Elskaði þá svo mikið þegar ég var unglingur að það hálfa væri nóg. Fyrirgefðu elsku mamma fyrir að hafa æst mig þegar ég þú gleymdir í eitthvert skiptið að taka upp fyrir mig. Á videotækið þar sem hver þáttur var tekinn upp á eftir öðrum.. 

Það sem er verið að sýna núna eru alveg fyrstu þættirnir. Season 1. Er að rýna í bakgrunninn í sumum senum og já.. þetta er alveg fyrir svolitlu síðan. Hvernig fólk skreytti bakgrunninn þarna er næstum útí 80's. Þá er ég að tala bæði á heimili Kelly til dæmis og kaffihúsum og fleirum stöðum. Peach pit er samt alltaf flottur. Merkilegt miðað við að þættirnir gerðust í gær. Eða svoleiðis. Mér finnst þeir eldast vel. Eins og til dæmis Brenda klæðir sig er ennþá flott að mínu mati. Þættirnir voru teknir upp á árunum 1990 til 1995 fyrst. Svo aftur á árunum 1998 til 2000.

Er að reyna að muna ekki að Luke Perry, sem leikur Dylan er dáinn. Sömuleiðis Shannon Doherty sem lék Brendu. Elska að horfa á þessa þætti. Feels like home. Man eftir flestum af þeim og lifi mig alltaf jafn mikið inn í þá. Grét til dæmis í sófanum eitthvert kvöldið í vikunni þegar faðir Dylans dó með vofleglegum hætti. Beverly hills 90210 eru algerlega unglingsárin mín. Tíminn er svo skrýtinn, jú það eru sirka 33 ár síðan en damn hvað þeir eldast vel þættirnir. 

Í síðasta þætti var Kelly að taka megrunarpillur til að vera grennri, Andrea var að reyna að ná viðtali við Dylan fyrir skólablaðið og Brandon var kominn með gambling problem. David var að reyna að meika það sem tónlistarmaður með misjöfnum árangri og Dylan langaði að drekka frá sér vandamálin. Sem betur fer fékk hann að vera hjá Walsh fjölskyldunni til að ná áttum. Kom í ljós að mamma hans var í leynilögreglunni (held ég) og pabbi hans líka. 

Fyrir mér eru karakterarnir á undarlegan hátt vinir mínir. Unglingsárin mín. Æskan mín. 

Ég fylgist með eftirlifendum á Instagram. Steve Sanders (Ian Ziering) virðist seigastur af þeim. Sá að hann var að keppa í Dancing with the stars um daginn. Kelly Taylor (Jennie Garth) líka. Donna Martin (Tori Spelling) virðist ekki vera á góðum stað án þess að ég hafi kafað djúpt í málefni hennar. Ef ég skil þetta rétt þá hefur hún tapað auðævum sínum til fyrrverandi mannsins síns sem virðist hafa spilað með hana. Hún er fjögurra barna móðir og lenti í bílslysi um daginn en það er allt í lagi með hana og börnin. Hún er dóttir framleiðanda þáttanna (faðir hennar var Aaron Spelling) og átti mikinn pening. Leiðinlegt að þá er hún dáldið eins og karakterinn sinn Donna í þáttunum sem trúir á það góða í öllum. Lendir svo í manni sem nýtir sér það. 

Namaste.

heimkoman

 Tene var góð.

Eins og alltaf. Fórum á sömu staðina og vanalega í smá nostalgíu. Suka á Fanabe ströndinni, Luuma veitingastaðinn þar fyrir ofan og fylgdumst með breytingunum á ströndinni þar. Hún var aðeins öðruvísi núna. Vorum á amerísku ströndinni á hóteli sem við höfum ekki verið á áður H10 eitthvað, náðum því aldrei almennilega. Conquistador. Erfitt fyrir okkur að segja þetta orð, tíhí.

Heimkoman var hræðileg. 

Innra með mér er húsmóðir sem ljómar alls ekki. Auðvitað var allt út um allt út af framkvæmdunum. Flísari hafði verið að vinna í íbúðinni á meðan við vorum úti og já, í boði var klósett sem jú virkaði en mátti eiginlega ekki setjast á almennilega. Svanur er alltaf svo ofboðslega dramatískur með allt svona, sagðist þurfa að endurflísa kassann eða eitthvað ef það yrði sest of fast á það. Er eitthvað meira niðurlægjandi og auðmýkjandi en að komast ekki á klósettið heima hjá sér?

Auðvitað fór ég beint til mömmu (og pabba.) Hér hefur mér liðið æðislega vel. Hef sofið eins og steinn. Langar alls ekkert heim. Það er samt ekki eins og ég geti vælt yfir því að það sé ekkert að gerast. Það er bókstaflega allt að gerast. Flísarnar komnar á, parketið komið á, Stefáns herbergi tilbúið fyrir utan hurðina. Baðherbergið allt að koma skilst mér. Vona svo innilega að skápurinn og vaskurinn komist í gagnið í dag því það þýðir að ég get komið dóti aftur fyrir. Núna er allar baðherbergisvörur inn í stofu og allt út um allt. Þvottavélin farin aftur fram á gang og kaosið yfirþyrmandi. 

Í gær bjó ég basically í bílnum og passaði að pissa þar sem ég var rétt áður en ég kom heim. Það var ekki hægt að vera heima. Ég sótti actually um vinnu í gær á vinnustofu hjá Virk. Í allri þessari atvinnuleit er þetta í fyrsta skiptið sem ég geri það. Hehe.. sumir neurodivergent að passa upp á orkuna sína. 

Held ég fari aftur heim í dag þó mig langi það alls ekki. Mér finnst mjög erfitt að funkera í öllu þessu drasli. Held ég fái mér bara prosecco eða eitthvað.

Chiao bella,

Namaste

Hvítvínskonan

Skrýtið að skipta um persónuleika í sama lífinu.

Ég kynni fyrir ykkur tadada: hvítvínskonuna. Áður stundaði ég stíft yoga í fríum. Núna er ég svo stíf að ég kemst ekki almennilega í downward dog en það er allt í góðu því bráðum verður klukkan wine o’clock.

Áhugavert.

Betra að sumu leyti. Helps to give less fucks I guess.

Annars er ég farin að hafa áhyggjur af því hvað öllum er sama heilt yfir. Það verða einhverjir að standa á sama. Annars gengur dæmið ekki upp.

Læt þetta duga í bili. Ekki gaman að blogga í símanum.

Namaste.