Lítið skref fyrir mannkynið, stórt skref fyrir...

... örvæntingafullu húsmóðurina okkar.

Þau undur og stórmerki gerðust í vikunni að Stefán Máni varð 18 ára. Orðinn lögráða og hvarf út úr einkabankanum mínum og Innu og allt saman. Forsvundt. Lít á hann núna sem fullorðinn einstakling. Það gerðist líka í vikunni að hann flutti í nýja herbergið sem var einu sinni eldhúsið okkar.

Þetta hefur bara gerst einu sinni áður í mínu lífi. Það var þegar Óli minn varð 18 ára. Þá var það sérstaklega reykjavik.is man ég sem hann hvarf út af. 

Núna á ég bara eitt barn eftir og hún er orðin táningur. Þetta er allt að gerast.

Vikan var asnaleg. Náði einhvern veginn ekki í skottið á henni. Er með svona vikuleg verkefni sem ég er ekki ennþá búin að klára og verkefni vikunnar verður bara að bíða betri tíma. Það var náttúrulega frí þarna á mánudeginum og einhver sumarslaki búinn að slæðast inn.

Hápunktur vikunnar var afmæli Stefáns á miðvikudaginn. Við fórum út að borða á Hamborgarafabrikkuna sem var mikið stuð og mikið gaman. Frábær tónlist, stemmning og besti félagsskapurinn. Við erum 8 manna borð. Bara við. Klikkað.

Lágpunktur vikunnar var í gær. Sá fram á að komast ekki í yogað mitt og þá er ég frekar ómöguleg. Það voru heilir þrír hlutir sem ég þurfti að gera úti og mér fannst það dáldið mikið. Þetta er dáldil hagsmunabarátta þegar kona eins og ég þarf að fórna yoganu sínu fyrir fund. Ætli það hafi ekki verið hann sem ég kveið líka fyrir. Ef valið stendur á milli yoga og fundar þá vil ég alltaf velja yogað. Fór á fundinn sem var vegna Partille mótsins í sumar hjá Guðrúnu Höllu og er einhverju nær. Auðvitað var gott að mæta en núna finnur líkami og sál fyrir því að hugarrósskammturinn var ekki tekinn og ég er í óða önn að reyna að bæta mér það upp.

Kíró og hot yin yoga á eftir hið minnsta. 

Namaste. 

Alheimurinn talar

 Af einhverjum ástæðum er ég ekki eins andleg og ég var.

Hlusta af vana eftir skilaboðum frá almættinu og tek því oft sem merki frá alheiminum ef eitthvað gerist. Já, eða ekki. Ef eitthvað sem ég vill gerist ekki þá eru það augljóslega ekki mínar dyr. Svoleiðis.

Þess vegna finnst mér merkilegt að miðað við allan minn frítíma, sem er mikill, gerist oft eitthvað á nákvæmlega sama tíma. Tek þetta sem ástæðunni fyrir því að ég hef ekki verið að vinna í öll þessi ár. Núna er ég sem sagt komin með atvinnutengil hjá Virk og við erum basically að skoða alfred.is saman og reyna að finna vinnu við hæfi fyrir mig. Fundirnir með henni í Borgartúninu eru nú bara einu sinni í viku, til dæmis miðvikudag kl 13 eða 15. Setjum svo tíma fyrir vikuna á eftir. 

Hingað til hefur það ekki brugðist að eitthvað kemur upp á með krakkana. Einmitt á miðvikudegi kl. 13 eða 15. Þarf að sækja eða það er sýning á vegum GH. Eitthvað svoleiðis. 

Tek þessu að sjálfsögðu sem merki frá alheiminum um að fara ekki of geyst af stað í vinnu. Hef komist á flug með alls konar fabúleringar um hvað ég gæti farið að vinna við. Í gær fór ég að hugsa mikið um að vinna hlutastarf í einhverri verslun í miðbænum. Langar mikið að byrja á 4 tímum og svo kannski auka við mig.

Vikan var alls konar. Með fullt af tíma til að fylla upp í með einhverju að gera. Verkefni vikunnar var að fara í Ikea og kaupa alls konar fyrir heimilið. Aðallega stöng fyrir nýja skápinn í nýja herberginu hans Stefáns. Keypti líka gardínu í nýja herbergið sem ég er að vona að virki. Þetta er svipuð og er inni hjá GH og já, þetta er 6.000 kr gardína úr Ikea. Vona það besta bara.

Hápunktur vikunnar var þegar ég klæddi mig upp í Kronkron kjólinn minn í bongoblíðu og skundaði í Kringluna að hitta Önnu Láru. Við fórum á The devil wears Prada 2 í Sambíóunum. Myndin var æði og þvílík stemmning í bíó bara. Frekar mikið mood þessi mynd.

Lágpunktur vikunnar var þegar ég misskildi sjálfa mig og beið eftir kúnna eftir að hafa gert allt tilbúið fyrir nudd. Fattaði svo misskilninginn. Tíminn er aldeilis á sama tíma að viku liðinni.

Annars er ég frekar miður mín út af kosningunum. Ekki það að ég fíli ekki Sjálfstæðisflokkinn (það gerist með aldrinum.) Það er bara þetta helsta stefnumál þeirra sem böggar mig. Miklubrautargöng áttu að komast síðast samkvæmt undirrituðum samgöngusáttmála. Eftir að það væri búið að laga allt hitt. 

Skipta undirritaðir samningar engu máli lengur?

Namaste. 

These are the days of our lives

Það voru undur og stórmerki í lífi örvæntingarfullu húsmóðurinnar okkar síðasta sunnudag þegar hún hélt líklega síðasta barnaafmæli ævi sinnar. 

Barnið er orðið táningur og það er hugsanlegt að hún kríi út líka afmælisboð á næsta ári en það er fermingarárið og hugsanlega lætur hún sér það nægja. Allavega. Mér reiknast til að ég hafi haldið um 40 barnaafmæli fyrir börnin mín. Þetta er alltaf meira en að segja það og streitustigið oft ansi hátt síðustu tvo tímana fyrir veislu. Mig minnir að það hafi verið í fyrra eða þar á undan sem ég var slöpp og orkustigið var í lágmarki. Það var erfitt.

Ég man að það var ansi stórt og mikið fyrir mig þegar ég þurfti ekki lengur að sækja á leikskólann kl 16. Það var svo yfirgnæfandi hlutur af lífinu í 15 ár að þurfa alltaf að sækja á þessum tíma. 

Vikan var fræðandi. Byrjaði hana vel úthvíld og til í allt þegar ég henti vanhugsuðu skíti inn á Bluesky (eins og Twitter) varðandi borgarlínuna og allt varð vitlaust (eða svoleiðis.) Get sjálfri mér um kennt því ég gat sagt mér að það að segjast ekki vilja borgarlínu félli illa í kramið hjá vinstra fólki. Ástæðan er algerlega sjálfselsk því að þó að Miklubrautargöng hljómi skynsamlega og vel þá gerir sjálf framkvæmdin það ekki þar sem ég bý við Miklubraut. Hef sjaldan kynnt mér málin eins vel fyrir kosningar og núna og rýndi vel í það sem flokkarnir leggja áherslu á í samgöngumálum. 

Veit núna að borgarlínan og Miklubrautargöng eru alls ekki sami hluturinn. Henti vanhugsaða skítinu fyrst inn og kynnti mér málin svo í framhaldi af því. Borgarlínan hljómar mjög vel og hlutar hennar eiga vissulega rétt á sér en með henni er vissulega verið að þvinga fólk úr bílunum og ég skil vel að það gangi ekki fyrir alla.  

Endaði á að kjósa Framsóknarflokkinn í fyrsta skiptið á ævinni enda er Einar með fæturnar á jörðinni og er í miðjunni en ekki galhoppandi til hægri eða vinstri með einhverjar öfgar. Það má endurskoða allt og hlusta á það sem fólkið vill. Það má til dæmis bakka með áformin á Suðurlandsbraut og svo framvegis.

Hápunktur vikunnar var í gær þegar ég sveif um hjólastígana á nýja rafmagnshjólinu mínu alla leið út á Álftanes. Það bæði frelsandi og gaman. Fann til mín þegar ég var stundum á miðri götu svífandi niður hana. Já eða upp sem var auðvitað lítið mál með því að ýta á turbo;)

Lágpunktur vikunnar á mánudagsmorguninn þegar ég var miður mín vegna viðbragðanna við vanhugsaða skítinu. Það voru tvær konur sem settu athugasemdir inn. Hvort það vægi virkilega þyngra (geðheilsan mín) en bættar samgöngur fyrir alla á höfuðborgarsvæðinu. 

Var eiginlega miður mín vegna þessa alla vikuna og hlakka til að komast úr þessari borg óttans á eftir með góðum konum.

Namaste.

Mjög athyglisverð ...

 ... helgi að baki.

Ég var eiginlega vikuna að jafna mig eftir helgina. Kannski ekki alveg. En samt. 

Fór í svo athyglisvert matarboð/sextugsafmæli á laugardagskvöldið í Njarðvík að ég er ennþá að hugsa um það. Þær voru svo skemmtilegar Sigga frænka hans Svans og Eva vinkona hennar. Konur rétt rúmlega þrítugar. Eva var sérstaklega skemmtileg og kom skoðunum sínum svo fallega til skila. Enn og aftur hitti ég manneskju sem finnst cacao seremóníur harkalega glataðar og jóðlið í kringum það fáránlegt og meðaumkunnarvert. 

Það kemur mér svo mikið á óvart hvað margir, liggur við, hata eitthvað svona. Svo sterk mótstaða. Ég skil það ekki. Þar sem ég hef áður verið stimpluð sem djúpt sokkin í cacao-ið ákvað ég að þegja bara. Brosti reyndar og hafði ótrúlega gaman af þessum litríka karakter sem jú fer í svett en þolir ekki jóðlið í kringum það. Fékk mér smá rauðvín með Óla og Þurí og mætti svo vel stemmd í 3ja ára afmælið hans Styrmis Orra á sunnudeginum.

Hvað þessi strákur er fallegur og flottur. Hann krúttaði yfir sig í spiderman búning sem hann fékk í afmælisgjöf þar sem hann setti sig í stellingarnar og já, gríðarlega vel heppnað afmæli. Sólin var með okkur og hægt var að vera út á palli og í garðinum hjá foreldrum Katrínar. Dásamlegt. 

Vikan var skrítin vegna þess að Guðrún Halla var ekki heima. Hún var í Vatnaskóg með árganginum sínum (7.bekk) svo það var tómlegt í kotinu og mamman saknaði dóttur sinnar. Hún vill halda upp á fjölskylduafmælið sitt á sunnudaginn en eins og alltaf í maí er óvíst með mætingu á fólkinu. Skil það nú bara ágætlega reyndar. Er líka óviss hvað komast margir fyrir í "nýju íbúðinni" svo þetta kemur bara allt saman í ljós. 

Hápunktur vikunnar var á miðvikudaginn þegar ég átti góðan dag. Fór og hitti atvinnulífstengil í Virk í fyrsta skiptið. Núna á að skófla manni út á vinnumarkaðinn. Er samt þarna út ágúst nema ég fái vinnu fyrr. Kem til með að hitta hana vikulega svo núna fer nú eitthvað að gerast kannski. Væri ótrúlega sátt með að vera komin með eitthvað sem mér líður vel með fyrir haustið.

Lágpunktur vikunnar var í gær þegar ég var eitthvað lítil í mér. Það rættist samt úr deginum og ég fór til kíró á nýjan stað og yogað mitt sem alltaf bjargar öllu. Haldreipi mitt í lífinu ef ég á að vera mjög dramatísk. Núna erum við í yoganu svo mikið að spá í kosningamiðstöðinni sem er komin tímabundið á jarðhæðina í Skipholtinu. Viðreisn. Þar sem Gummi og Talya fylgjast lítið með fréttum og samfélagsmiðlum eru þau að spyrja okkur hvað þessi flokkur stendur fyrir. 

Það eru reyndar stórfurðulegar og drastískar breytingar í mínum pólitíska haus. Eitthvað sem ég myndi seint viðurkenna fyrir öðrum og kemur sjálfri mér mikið á óvart. 

Vil ekki tala um það.

Namaste.

Aftur..

 .. rugluðu frídagar mig. 

Jú, það var föstudagur í gær en það var frídagur. Ætli mér líði ekki þá eins og sé laugardagur. Fyrst það var 1.maí skilaði ég inn uppfærðu skjali til bókarans varðandi nuddið og bara steingleymdi að blogga. 

Þessi helgi er frekar annasöm sem er nú bara hressandi. Sextugs afmæli í kvöld hjá flottri mágkonu og fjölskyldunni hennar. Það segir svo margt um fólk þegar manni líður vel með því og þau eru þannig. Gulls ígildi. Elsku Styrmir minn verður 3ja ára á morgun sunnudaginn 3.maí. Það var handboltamót þessa helgi líka sem mér fannst á tímabili dáldið mikið af því að ég var á Ormstungu í Þjóðleikhúsinu líka á fimmtudagskvöldið með Óla mínum. Það bætti ekki úr skák að það gekk ekkert sérstaklega vel hjá stelpunum og það endaði með tapi í öllum leikjum. Það getur verið erfitt. 

Guðrún Halla er frekar svekkt með okkur foreldrana að vera ekki búin að kaupa Vals fatnaðinn fyrir mótið í sumar. Það er bara frekar mikið álag heima. Varð hugsað til Hliðsness í nótt þegar götuhreinsibíll vakti mig. Það er stundum mikil veisla að sofa beint upp við Miklubraut. Mikið um mótorhjól 1.maí til dæmis. Ef ég væri í Hliðsnesi væri ekki álag og svo sannarlega enginn götuhreinsibíll um miðja nótt. 

Samt langar mig ekki beint til að flytja í úthverfin. Frekar svona fá frí frá borgarlífinu stundum. 

Svo er pökkun fyrir Vatnaskóg beint eftir afmælið á morgun. Það verður svo skrýtið að hafa enga Guðrúnu Höllu í nokkra daga. 

Það var mjög gaman á mæðginadeiti með Óla mínum. Við fórum á Caruso sem við komumst að að er ítalskur staður. Auðvitað. Ormstunga var svo ævintýri út af fyrir sig:) Vorum á aftasta bekk sem setti smá strik í reikninginn. Hefði viljað sjá sýninguna í betra návígi. Það er líka alltaf smá vonbrigði þegar búið að hrósa sýningu í hástert. Hún sé einfaldlega ÆÐI. Væntingarnar eru þá kannski of háar. Eitthvað svoleiðis. 

Namaste.