Ái

 Afsakið,

mér er illt í kálfanum (vöðvaverkir) og rófubeinið og spjaldhryggurinn og mjaðmargrindin er ekki alveg á réttum stað. En það lagast. Það gerir það alltaf. 

Er á hálfgerðum bömmer að geta ekki bara klifrað næsta fjall og spriklað meira en ég geri. Það er 10.júlí og mér líður eins og ég hafi ekki hitt náttúruna, séð foss eða lækjarnið upp á fjalli. Er með mikið FOMO varðandi það. Gott að það er náttúran en ekki eitthvað annað. 

Vikan var viðburðarrík með meiru. Ég kynntist Svíþjóð betur, eignaðist vini (allavega Facebook vini) og myndaði tengsl. Hitti Sunnevu vinkonu og dýpkaði tengslin við hana. Er mjög ánægð með að hafa hitt hana og dóttur hennar og kærasta dóttur hennar sem ég man ekki hvort heitir Axel eða Alex, manninn hennar, Ulv og son hans. Já og tvær kisur sem eru stórkostlegir karakterar. 

Ég var á viðburðarríkri kvöldvakt með stelpunum (33 sirka talsins) í skólanum þar sem þær gistu þar sem ég kynntist dásamlegri perlu sem heitir Randi og er listakona. Maðurinn hennar Ingólfur er ágætur líka. Við Randi komumst að því að við eigum báðar ættir að rekja til Noregs og á afskaplega svipaðan hátt. 

Komst að því að Svíar tala yfirleitt bara sænsku. Þeir eru ekki að skipta yfir í ensku eins og við gerum og þegar þeir borga inn á lánin sín þá actually lækka þau. Þeir sjá það tölurnar minnka. Merkilegt. 

Hápunktur vikunnar var klárlega að hitta Sunnevu mína í Gautaborg og að mynda öll þessi tengsl. 

Lágpunktur vikunnar var að koma heim. Erfitt á marga vegu. Ég var strax öskrandi í bílnum í gær. Það er annað sem Svíarnir gera, þeir eru með svo fína umferðarmenningu. Ekkert stress, bara ekki neitt. Mikill munur frá þessari íslensku þar sem ... þetta er bara svo mikið stress. 

Verkefni vikunnar var nú bara að koma okkur heim. 

Hej do.  

Namaste.

Skeyti

Er í GOTHenburg. Stopp. Þreytt. Stopp. Samt mjög gaman og er að kynnast nýju fólki. Stopp. Rúmlega 30 13 ára stelpur saman í sal er not for the weak. Stopp. Í morgun unnu þær fyrsta leikinn sinn. Það var gaman. Stopp. Í háloftunum eru nú sonur minn og maður. Ekki í sömu vélinni. Stopp.

Namaste

overwhelmed í öðru veldi

 

Það er of mikið að gerast á sömu stundu.

Er ekki að ná hausnum mínum utan um það. Það að það vantar fyrstu tvo stafina í orðið hér fyrir ofan lýsir ástandinu vel. 

Enn og aftur ætla ég að hringja í Icelandair út af fluginu okkar. Núna er orðið skýrt að Svanur fer ekki. Við Stefán fljúgum til Stokkhólms á sunnudaginn. Það er betra flug seinna þennan dag sem er beint flug til Gautaborgar sem er miklu betra. Við erum á biðlista ef einhver forfallast. Kannski meiri líkur að við fáum það flug tvö heldur en þrjú. Þá myndum við komast aðeins fyrr til Gautaborgar og losna við rúmlega 4ra tíma lestartíma. 

Það truflar mig líka frekar mikið að Stefán hefur ekki svo mikinn áhuga á þessari ferð. 

Svo fattaði fallegi hausinn minn í gær að ég á eftir að redda lest fyrir Stefán frá Gautaborg þar sem hann fer fyrr heim (3.júlí.) Er ennfremur ekki viss um ég hafi actually pantað lestarmiða fyrir sjálfa Guðrúnu Höllu heim. Þetta svona eiginlega hélt fyrir mér vöku plús allt hitt sem þarf að muna. 

Elska að Gautaborg heitir Gothenburg af því að Sunneva vinkona sem á heima þar var einu sinni goth.

En loksins er þetta að gerast. Hún fer á morgun og við Stefán hinn. Er lúmskt spennt en vildi bara að þetta væri ekki allt að gerast á sama tíma. Veisla fyrir flug hljómar skringilega. Þess vegna er ég svo spennt fyrir hinu fluginu sem fer beint til Gautaborgar. Það fer ekki fyrr en 16:55 á sunnudaginn eða eitthvað álíka. 

Biðst afsökunar á leiðinlegu bloggi. Þetta er bara nokkurn veginn það sem ég er að hugsa núna og get ekki annað. 

Líka, eru notaðar evrur í Svíþjóð?

Namaste.

confused

 Nú hef ég ágætlega oft farið erlendis.

Oftast er þetta frekar basic; panta flug á ákveðnum dagsetningum, panta hótel á sömu dagsetningum og málið dautt. 

Þessi Svíþjóðarferð næstu helgi er eitthvað allt annað. Guðrún Halla er sem sagt að fara með liðinu sínu (5.fl.kvk í Val) á Partille cup í Svíþjóð. Þegar ég bókaði hana í janúar eða febrúar hugsaði ég þetta sem aðal sumarfrí fjölskyldunnar og bókaði of langt frí á tíma sem hentar feðgunum eiginlega ekki. Þetta er einmitt tíminn sem allt er í gangi hjá Grjótavík. Mánðarmótin jún/júl. Þetta var eitthvað fjarlægt þarna í janúar eða febrúar þegar ég var að bóka þetta.

Það var kannski fyrsta vísbendingin um að þetta væri skýtin ferð að þegar ég bókaði flugin var ekki hægt að bóka flug beint til Gautaborgar. Við fljúgum því til Stokkhólms í staðinn og tökum lest þaðan. Ég var búin að bóka hótel þar í byrjun og enda ferðar en svo breyttist allt þegar kom í ljós að útskrift Óla og Katrínar er þarna 27.júní þegar við ætluðum að fljúga út. Allt í lagi. Stytti flugin um einn dag í báða enda. Þetta var hvort sem er allt of langt ferðalag. Upphaflega alveg 12 dagar. Búin að afpanta hótelin í byrjun og enda ferðarinnar þar sem við tökum lest frá Stokkhólmi til Gautaborgar sama dag og við lendum. Sem sagt 28.júní. Keypti miða á fyrsta farrými í lestina vegna þess að þeir eru refundable þar sem mig grunaði að það yrði fleiri breytingar. Sem virðist vera raunin.

Það var ekki ókeypis að breyta miðunum en ég var búin að sætta mig við þann kostað. Síðan kemur í ljós að Stefán minn vill helst ekki fara með (það skilja það allir) en hann ætlar nú samt að fljúga með mér út og vera í viku. Það er kannski of mikið fyrir hann. Ég vona að honum leiðist ekki of mikið. Breytti hans flugmiða. Kostaði um 48.000 kr.

Síðan er það að ég hef aldrei verið í veislu kvöldið fyrir flug. Undantekningarlaust er ég bara að undirbúa ferðalagið kvöldið áður, eða eftirmiðdaginn áður, því ég vil fara að sofa snemma þið vitið. Vakna í flug. Núna verð ég hins vegar fáandi mér kampavín deginum áður og á svo að vakna og fara kl 08 eða fyrr. 

Það stressar mig.

Nýjasta nýtt er að Svanur hefur engan tíma í þessa ferð. Skiljanlega. Það er allt á fullu spani í vinnunni! Hann er að tala um að fara ekki. Ætlar hann þá að afbóka flugmiðann? Hef ekki hugmynd.

Já og til að setja punktinn yfir i-ið á þessari skrýtnu ferð þá fljúgum við með Icelandair. 

Svo kannski verður bara ekkert flogið!? 

See my confusion?

Ofan á allt þá verður Guðrún Halla í búblu með liðinu sínu á meðan mótinu stendur og við megum helst ekkert tala við hana. Megum horfa á hana spila jú. Er að reyna að hugsa ekki um hvað ég verð stundum socially awkward í svona aðstæðum þar sem ég á að mingla við aðra foreldra. Svanur er betri í svoleiðis. 

Eitt annað sem er að trufla mig er að á fundi í Val sem ég fór á vegna ferðarinnar var minnst á að á þessum tíma er ekki hægt að ganga að því vísu að fá borð á veitingastað. Vegna þess hversu margir eru á svæðinu í kringum þetta mót veit maður bara aldrei!

Namaste.

Gullbrúðkaup

 Þvílíkur dagur.

Það stefnir í bongó og foreldrar mínir eiga gullbrúðkaup! 

50 ár í hjónabandi. Það er rosalegt. Foreldrar mínir eru líka í svo góðu hjónabandi. Þau gera allt saman og líður vel saman sem er gull út af fyrir sig. Aldrei nokkurn tímann hef ég heyrt þau segja styggðarorð um hvort annað eða heyrt þau rífast eða eitthvað slíkt. Bara fegurð, ást og samlyndi. 

Þau eru auðvitað mjög samhent líka. Það hefur aldrei verið neitt drama heldur alltaf bara allt gott að frétta. Hlakka til að hitta þau í dag og fagna með þeim 50 árunum. Ég giska á að það verði kampavín og gleði.

Vikan var viðburðarík með meiru þar sem ég fór í atvinnuviðtal. Var að kenna á mánudeginum, nudda á þriðjudeginum og svo atvinnuviðtal á miðvikudeginum, hippasamkoma og doing the lords work (sjálfboðavinnan) í gær og svo útrétta og veisla í dag. Læt ykkur vita meira um viðtalið síðar auðvitað ef af þessu verður. Það er ekki komið alveg á hreint.

Verkefni vikunnar var að koma Stefáni fyrr heim úr Svíþjóðarferðinni. Það sýna því allir skilning að hann vilji ekki vera með okkur allan tímann. Ég líka. Það er bara skrýtið að strákurinn minn er orðinn lögráða og ég eigi bara eitt barn eftir sem er ekki svo mikið barn lengur. 

Hápunktur vikunnar var í gær þegar ég fékk loksins almennilegt faðmlag. Sá nefnilega að vinur minn Lorens sem er kallaður Lolo stundum var með Free your voice með Victori. Hann gefur góð faðmlög. Þetta var svo góður dagur í gær að mér var næstum sama hvað svona samkomur geta stundum verið skrýtnar. Við áttum meðal annars að tóna hvernig okkur liði ein í einu í hringnum fyrir framan alla. Það var smá skrýtið en allt í lagi. Merkilegt hvað sumir karlmenn geta talað um tilfinningar sínar en aðrir bara alls ekki. 

Lágpunktur vikunnar var á þriðjudaginn þegar ég varð eitthvað döpur. Mætti í vinnuna í aðstöðuna með tvö slökunarnudd framundan og það voru menn á hæðinni að bora og með framkvæmdalæti. Auðvitað sagði ég ekkert við þá. Ég vissi að þetta ætti að gerast en var eitthvað miður mín að þetta myndi koma niður á kúnnunum mínum. Sem betur fer hættu þeir að bora og allt varð frábært. Engin læti í nuddunum.

Sem betur fer.

Namaste.

Einhversstaðar á leiðinni ...

 ... virðist ég hafa misst tískuvitið.

Finn það gígantískt sterkt þegar ég er að horfa og hlusta á podcastið hennar Mæju vinkonu sem fjallar um tísku að ég hef misst eitthvað. Fann það til dæmis á miðvikudaginn þegar við bekkjarfulltrúarnir héldum vorslútt 7.bekkjar í Nauthólsvík. 

Það hafði óvænt byrjað að rigna skömmu áður þó það hafi átt að vera þurrt þennan dag og norska spáin sýndi að það ætti eftir að rigna meira. Við vorum næstum búnar að flauta þetta af. Ég var sú eina sem mætti í regnjakka. Hvítum regnjakka. Það var fínt veður, hann (hver?) hékk þurr og allir aðrir voru bara flott klæddir. Afslappaðir í flottum fötum. 

Fór líka í Vera moda um daginn og var alveg lost. Fann ekki eina einustu flík sem mér fannst flott. Finnst það líka þegar ég horfi í búðargluggana. Er bara ekki að tengja við neitt. Það segir mikið að það sem ég er mest í er eitthvað sem Svanur hefur keypt á mig.

Vikan var alls konar. Var nuddari á mánudaginn, kennari á þriðjudaginn en leið frekar illa á miðvikudaginn. Held ég sé búin að setja of mikla pressu á mig með að finna hina fullkomnu vinnu sem er hlutastarf með bestu vinnufélögunum og þar sem mér líður vel. Tók mig því til og hélt mér upptekinni  í gær fimmtudag. Fór á hippasamkomu á Mama þar sem allt er velkomið. Leið þá betur og arkaði svo (Óli var með bílinn) í Borgartúnið að hitta atvinnutengilinn hjá Virk. Við sóttum um tvær vinnur allavegana. Er að reyna að hugsa ekki of mikið um það því oft fer ég að reyna að máta mig við aðstæður og fer að ofhugsa eitthvað sem verður líklega ekki.

Verkefni vikunnar er eiginlega kennslan í Mími. Í dag þarf ég að gera allt tilbúið fyrir kennsluna á mánudaginn. Prenta verkefnin út og svoleiðis. Maður veit aldrei hvað Svani dettur í hug með þetta hjólhýsi. Hann þarf ekki annað en að labba út þá er hann tilbúinn.

Hápunktur vikunnar var að hitta fólkið í vorslúttinu á miðvikudaginn. Var eitthvað einmana. 

Lágpunktur vikunnar var lítið atvik sem tengist breytingaskeiðinu. Einhvers konar heilaþoka. Var að kaupa mér einn hlut í bónus og skildi ekki af hverju ég gat ekki borgað. Það var vegna þess að ég var með hlutinn á röngum stað; þar sem karfan á að vera en ekki á vigtinni. Svipað gerðist síðustu helgi þegar ég var að spila við Guðrúnu Höllu nýtt mannspil sem hún var að kenna mér og svo gerðist eitthvað svipað. Eitthvað mindfuck. Sagði við að hana að ég vissi ekki að þetta mætti þegar hún var bara að halda áfram með spilið. Þetta er frekar óþægilegt en það er samt gott að vita að ég er ekki ein því stundum sé ég tiktok um hvernig konur á ehemm.. mínum aldri lenda í því að gleyma hlutum eða lenda í einhverju svona mindfucki.

Namaste.

Lítið skref fyrir mannkynið, stórt skref fyrir...

... örvæntingafullu húsmóðurina okkar.

Þau undur og stórmerki gerðust í vikunni að Stefán Máni varð 18 ára. Orðinn lögráða og hvarf út úr einkabankanum mínum og Innu og allt saman. Forsvundt. Lít á hann núna sem fullorðinn einstakling. Það gerðist líka í vikunni að hann flutti í nýja herbergið sem var einu sinni eldhúsið okkar.

Þetta hefur bara gerst einu sinni áður í mínu lífi. Það var þegar Óli minn varð 18 ára. Þá var það sérstaklega reykjavik.is man ég sem hann hvarf út af. 

Núna á ég bara eitt barn eftir og hún er orðin táningur. Þetta er allt að gerast.

Vikan var asnaleg. Náði einhvern veginn ekki í skottið á henni. Er með svona vikuleg verkefni sem ég er ekki ennþá búin að klára og verkefni vikunnar verður bara að bíða betri tíma. Það var náttúrulega frí þarna á mánudeginum og einhver sumarslaki búinn að slæðast inn.

Hápunktur vikunnar var afmæli Stefáns á miðvikudaginn. Við fórum út að borða á Hamborgarafabrikkuna sem var mikið stuð og mikið gaman. Frábær tónlist, stemmning og besti félagsskapurinn. Við erum 8 manna borð. Bara við. Klikkað.

Lágpunktur vikunnar var í gær. Sá fram á að komast ekki í yogað mitt og þá er ég frekar ómöguleg. Það voru heilir þrír hlutir sem ég þurfti að gera úti og mér fannst það dáldið mikið. Þetta er dáldil hagsmunabarátta þegar kona eins og ég þarf að fórna yoganu sínu fyrir fund. Ætli það hafi ekki verið hann sem ég kveið líka fyrir. Ef valið stendur á milli yoga og fundar þá vil ég alltaf velja yogað. Fór á fundinn sem var vegna Partille mótsins í sumar hjá Guðrúnu Höllu og er einhverju nær. Auðvitað var gott að mæta en núna finnur líkami og sál fyrir því að hugarrósskammturinn var ekki tekinn og ég er í óða önn að reyna að bæta mér það upp.

Kíró og hot yin yoga á eftir hið minnsta. 

Namaste.