Virk..

 .. eða óvirk. Það er spurningin.

Þessi fyrsta vika ársins hefur verið skrýtin. Mjög erfitt að koma sér aftur í rútínu og í takt við aðra sem labba í takt og hafa orku til þess. Yoginn í mér leyfir mér að taka því rólega því það er svo sannarlega það sem ég þarf í janúarmyrkrinu og frostinu. Þarf mikinn svefn og óvenju mikla hvíld. Hef lært að það borgar sig að hlusta á líkamann og það er það sem ég er að gera. Skrýtið hvernig aðrir vilja líka ekki bara hvíla sig?

Kaosið gerði margar tilraunir til að ná mér í vikunni. Það er erfitt að búa í íbúð sem er hálfgert kaos með tveimur eldhúsum og með fólki sem það virðist ekki hafa nein áhrif á. Svanur talar um að það sé maður að koma varðandi baðherbergið.. ég veit ekkert hvað það þýðir. Þarf ég að flytja út aftur? Það er allavega guðs lukka að það myndi líklegast ganga upp. 

Hugsa daglega til rólegrar náttúru þar sem enginn er nema náttúran og ég og rigningin. Það sem er í hrópandi mótsögn við það er að ég er komin í hóp annarra mæðra sem erum bekkjarfulltrúar. Óvenju kröftugur hópur, það er að segja þær. Ég er bara hérna introvertinn sem hræðist fjöldasamkomur. 

Verkefni vikunnar var að koma jólaskrautinu niður í geymslu. Það tókst en auðvitað er einn jólalegur diskur sem gleymdist sem þýðir að ég þarf að fara aftur niður í geymslu þegar ég er zenuð og ná í stóra þunga kassann sem auðvitað er á efstu hillunni til að bæta þessum eina hlut í hann.

Anyways, hápunktur vikunnar var í gær þegar ég komst óvænt í stuð við að heyra Herra hnetusmjör í bílnum. Tuddastuð sem það hlýtur að vera að vera á tónleikum með honum:)

Lágpunktur vikunnar var á miðvikudaginn þegar kaosið gerði atlögu að mér úr öllum áttum. Ég hafði gert to do lista um morguninn sem ég var að sinna. Þurfti að gera ákveðinn hlut sem ég ætlaði að gera þegar ... Svanur bað mig að vinna í tölvunni fyrir fyrirtækið ... you guessed it, allt í einu og núna. Það er alltaf þannig. Á sama tíma kom barnið með alls konar fyrirspurnir varðandi alls konar. Svanur var að tala um þrjá mismunandi hluti á sömu mínútunni og já, eitt af þeim var að sjálfsögðu borðplatan í eldhúsið. Þetta er orðið svo vandræðalegt að ég vil ekki tala um það. Allan tímann var ég að hugsa um það sem ég ætlaði að gera til að byrja með. Á þeim tímapunkti átta ég mig á að ég var að fá tölvupóst sem var fyrirspurn um vinnu?! Var einmitt nýkomin heim af fundi með ráðgjafanum frá Virk þar sem við vorum að ákveða dáldið leyndó.

Kaosið náði mér ekki. Það er gott. Það væri kannski ekki slæm hugmynd að fara út á Álftanes til að forðast það í næstu viku. Hver veit hvort það gerist? Ekki ég allavegana,

Namaste vinir.