Einhvers staðar..

 ... er retreat sem ég á að vera á.

Fékk yfirþyrmandi tilfinningu í vikunni að ég þyrfti að koma mér í burtu en hafði ekki orku til að aðhafast eitthvað í því. Sá mjög mikinn mun á birtunni samt í vikunni þegar kona sem kemur til mín mánaðarlega kl. 16:30 kom og birtan hélst allt nuddið. Það er eitthvað! (Ég hef alltaf gluggatjöldin frá á Suðurlandsbrautinni til að horfa á fjöllin og fuglana og Esjuna og fellið í Mosfellsdal.) 

Verkefni vikunnar var að kaupa plöntur. Gat bara ekki leyft íbúðinni að vera með eina slappa plöntu (tvær reyndar.) Fór því og keypti mánagull og mánasilfur og einhvers konar indíánaplöntu. Varð að gera eitthvað fyrir þessa blessuðu íbúð sem er bara í framkvæmdafrosti þar til borðplatan kemur (í næstu viku vonandi.)

Hápunktur vikunnar var kannski bara í gær þegar ég var að sjálfboðaliðast. Það er svo gott að gefa til samfélagsins. Ef þetta gæti verið vinnan mín væri það awesome.

Lágpunktur vikunnar var að þurfa að segja nei aftur og aftur við unglingana mína. Finn á mér að þetta er bara byrjunin og við tekur nokkurra ára unglingasuð. Stefán er búin að bögga mig vegna bílsins og Guðrún Halla vill fara erlendis með vinkonu sinni um páskana. 

Þessi mamma (bendi á mig) þarf að komast í burtu. Yoga retreat í Tælandi hljómar vel..

Hef nú ekki mikið meira að segja svona í morgunsárið. Við ætlum í leikhús í kvöld. Það verður held ég í eina skiptið sem ég sé fólk í dag. Þetta er svona frekar einmanalegt líf sem ég lifi um þessar mundir. Amma Svava þarf reyndar að skipta um barnabílstól og það er svo skrítið að eins lítið og ég hef að gera er ég að ströggla við að koma því inn í dagskrána í næstu viku. Fer kannski á eftir og skila gamla. 

Húha.

Namaste vinir.