Veröld Ginu

Þetta eru merkilegir þættir sem eru sýndir á RÚV. Þeir eru sænskir og þarna er sem sagt hún Gina að skoða sig um í heiminum til þess að læra að hún á ekki svo bágt eftir allt eða eitthvað svoleiðis. Eins og margt  ungt fólk er hún leitandi að stóru svörunum.

Ég er búin að sjá tvo þætti. Í þeim fyrri tók hún viðtöl við fólk í Las Vegas sem hefur sest að í neðanjarðarkerfunum eða eitthvað álíka og býr í "the tunnel." Í flestum tilvikum var þetta fólk sem hafði gefist upp á lífinu og öllum kröfunum og öllu stressinu og áreitinu. Í þættinum í gær fór hún á svona hugleiðslusetur eða eitthvað álíka þar sem líka fólk bjó sem hafði dregið sig út úr áreitinu sem fylgir daglegu lífi í dag og sests að í þessu eins konar klaustri. Þeir sem bjuggu þarna voru búin að raka á sér hárið, voru í samskonar brúnum fötum og segja skilið við restina af heiminum. Auðvitað var niðurstaðan nokkurn veginn sú að þetta fólk var mjög hamingjusamt. Hún spurði tvær kvennanna af hverju þær hefðu sest þarna að. Báðar höfðu þær unnið á fréttastofum, BBC held ég þar sem þær unnu mjög mikið og álagið var mikið. Þær fundu að þær væru að fjarlægjast kjarnann í sér og ákváðu að þær vildu ekki lifa svona. Þarna voru þær fjarri öllu áreiti heimsins og voru að rækta garðinn (sinn.)

Verð að segja að ég tengdi óþægilega mikið.

Sko. Ég gæti auðvitað aldrei búið í neðanjarðarkerfi. Ég er ekki að segja það. En þetta með klaustrið skil ég. Reyndar myndi ég bara vilja vera þarna í svona viku, 10 daga. Á þessu klaustri voru þau líklegast í einhverri trúarreglu og kölluðu hvor aðra systur. Gina var að tala við "sister peace" til dæmis, svo hét önnur sister eitthvað annað. Þær lifa líklegast engu kynlífi og eiga ekki sjónvörp eða síma. Hhhmmmm. Veit ekki alveg hvað ég gæti lifað lengi þannig. En hugmyndin heillar mig. Það er eiginlega það sem ég er að reyna að segja.