prinsessan..

.. var að vakna af góðum nætursvefni og er til í tuskið.

Eða hvað?

Angistin kallar: af hverju ertu ekki í skemmtilegri vinnu með góðum félagsskap? Afsökunin kemur strax: þetta er í ferli! Núna er Virk programið byrjað og fyrsti dagur fyrsta námskeiðsins var í gær. Betri svefn. Tókst að mæta um 10 mínútum seint en hér eru samgönguleiðir í óreiðu á heimilinu eftir að Stefán tók yfir bílinn. Ætlaði nú bara að taka strætó en stoppistöðin var óvirk vegna framkvæmda á Miklubraut svo ykkar kona ákvað að labba. Kemur í ljós að hún er lengur en hálftíma að labba niður á Lækjartorg!

Er því farin að skrá svefninn og smá skýtið að vera með "svefnvandamál" en sofa svo eins og steinn fyrstu nótt skráningar á svefnvenjum. Það er auðvitað Talyu minni að þakka en þessir yogatímar sem ég fer í í Art of yoga í Skipholtinu eru allt í senn; geðlyf og svefnlyf. Þessi elska skutlaði mér meira að segja heim eftir tímann:)

Vikan er búin að vera góð. Mér hefur liðið vel og allt er í fína Bína. Finn samt að ég hefði gott af auka vinnu og vantar eitthvað aðeins meira að gera. Þetta er reyndar fín lína. Auðvelt að fara yfir hana og hafa of mikið að gera. 

Allavegana. 

Hápunktur vikunnar hlýtur að vera þegar ég kom inn á fyrsta dag fyrsta námskeiðs Virk másandi og blásandi afsakandi mig út í eitt vegna óvirkrar strætóstoppistöðvar. Svitnaði svo smá. Þetta var samt allt í lagi. Ætla bara að passa mjög vel að vera ekki sein aftur.

Lágpunktur vikunnar var á miðvikudaginn þegar ég var mætt upp á höfða í barnabilstolar.is. Ætlaði sko aldeilis að laga vandamálið sjálf með þessu en Styrmir virðist hafa vaxið úr stólnum sem er allt í einu voða framstæður og lítill fyrir hann. Bílstóllinn á samt að duga til 4ra ára. Forsaga málsins er kannski sú að ég nenni aldrei í búðir eða sinna svona erindum svo ég varð frekar mikið hlessa og hissa (og stelpan líka) þegar ég opnaði bílinn til að sýna henni vandamálið og enginn barnabílstóll var í bílnum! Held að hún hafi roðnað fyrir mína hönd, þetta var svo vandræðalegt. Bílstóllinn er alltaf í bílnum og ég er búin að banna Stefáni að taka hann út. Hringdi auðvitað í Stefán sem hafði jú samt tekið bílstólinn út og sett inn í geymslu til að koma vinunum og golfsettunum öllum fyrir! 

Amman var ekki hress með þetta auðvitað! Var pirruð í sirka klukkutíma en hugsaði svo um hvað hann er góður strákur og hvað ég er heppin með hann og hvað ég sjálf var að brasa þegar ég var 17 ára ... allt fyrirgefið. Reyni bara aftur síðar.

Framundan er trommuhringur og hippalæti. Ætli það sé ekki strætó eða eitthvað.

Namaste