Ég hef ...

 ... sjaldan eða aldrei lent í því að þurfa að næsta helgi sé þessi helgi.

Næstu helgi er ég, ef allt fer samkvæmt áætlun, að fara í yoga og hvíldarhelgi á Sólheimum. Get ekki beðið. Ekki bara verður gott að komast út af heimilinu og borginni heldur er ég bara frekar þrotuð. Það tekur á að vera með tvo unglinga. Þetta eru bestu skinn auðvitað en eitthvað gerðist á þriðjudagskvöldið. Eitthvað sem hafði safnast saman lengi, með þau bæði. Í einu. Þetta var hræðilegt. 

Eldri táningurinn er búinn að yfirtaka bílinn. Hann virðist ekki skilja af hverju ég þurfi bílinn. Ég þurfti til dæmis bílinn á miðvikudaginn þar sem systir hans átti tannlæknatíma eftir vinnu hjá mér og skóla hjá henni. Er einhverjum meira drull en 18 ára táningi? Hann hélt að ég væri að færi að fara í yoga. Veit ekki hvort hann viti hvar ég vinn einu sinni. Hann hafði keypt allt í einu hlaupabretti. Hafði plantað því í stofuna, umbúðir út um allt. Morguninn eftir var í fyrsta og eina skiptið sem ég öskraði af ergelsi, í bílnum, á bílastæðinu fyrir utan heimili mitt. Ekki einu sinni lögð af stað. Helvítis umbúðirnar af hjólabrettinu tóku allan bílinn. Hann hafði plantað kassanum þannig að ég sá ekkert út um gluggann á skottinu. Kassinn var svo stór að ég kom honum engan veginn fyrir neins staðar og sá ekkert og keyrði þannig í vinnuna. Öskraði aftur. Þarf ég mömmufrí eða þarf ég mömmufrí?

Yngri táningurinn casually týndi hjólinu sínu. Það var ekki vandamálið. Vandamálið var stanslaust suð seint um kvöld um að komast í ferð með Saltkirkjunni og Kristiboðasambandinu til Færeyja. Þekki ekki þetta fólk, vinkonurnar fara ekki og hún skildi ekki af hverju ég sagði nei. Ég get ekkert verndað barnið mitt á fjölmennu móti í Færeyjum þar sem fullt af ungmennum frá ég veit ekki hvaðan koma saman. Fjandinn hafi það. 

Bóndinn er með svo stressaða orku þegar hann kemur heim að mér bregður svo í þögninni að ég öskra. Það gerðist reyndar bara einu sinni í síðustu viku. Samt. 

Verkefni vikunnar var bara algjörlega að lifa ofangreint af og ná mér á rétt strik. 

Hápunktur vikunnar var að vera samt glöð í vinnunni.

Lágpunktur vikunnar var allur miðvikudagurinn eins og hann lagði sig. Þetta var hræðilegt. Hef aldrei áður rifist svona við börnin mín. 

Bara hjálp. Þarf að komast í burt.

Namaste.